De Salix alba, oftewel de schietwilg, ook bekend als de knotwilg, is met recht mijn lievelingsboom bij de paarden.
Hij is veelzijdig, heeft geneeskrachtige eigenschappen én groeit bijna als onkruid. Je kunt hem makkelijk vermeerderen en voor allerlei doeleinden inzetten. Voor je het weet kom je om in de wilgentenen.
In dit blog probeer ik jullie net zo enthousiast te maken over mijn favoriete ‘onkruid’.
Wat is een schietwilg (knotwilg) precies?
De schietwilg is een snelgroeiende boom die tot wel 30 meter hoog kan worden. Hij bloeit in april en mei. Officieel houdt hij van natte voeten, maar ook op onze zandgrond slaan ze gelukkig prima aan.
De naam knotwilg zegt trouwens niets over de soort, maar over de snoeiwijze: knotten. Er bestaan veel verschillende wilgensoorten, zoals de treurwilg, boswilg en kronkelwilg.
De geoogste takken noem je tenen wanneer ze 1-2 jaar oud zijn en zwiepen of staken wanneer ze 3-7 jaar oud zijn.
Goed om te weten: alle soorten zijn veilig om aan je paard te voeren.
Waarom is wilg ideaal voor paardenhouders?
Wilg groeit snel en is tegelijk buigzaam én sterk. Daardoor kun je er enorm veel mee.
Voor paarden is het echt een alleskunner:
- Paarden knabbelen graag aan blad en bast
- Dus perfect als natuurlijk ruwvoer of verrijking
- Geeft schaduw in equi habitat of paddock (paradise)
- Takken kun je gebruiken voor takkenrillen of windkering
- Wilgentenen kun je vlechten tot schuttingen, plantenborders of afrastering
- Dikkere takken zijn ideaal als palen
- Versnipperd werkt het goed als bodembedekking (bijv. blotevoetenpad of modderplekken)
Extra leuk: maak eens een wilgentunnel. Dat ziet er sprookjesachtig uit én geeft verkoeling in de zomer. De wilgentunnel op de foto is voor mensen bij de tuinen van A. Vogel, voor paarden heb je iets meer breedte en bescherming nodig 😉.

Wilg voeren aan je paard: gezond en natuurlijk knabbelmateriaal
De bladeren en bast zijn veilig én geliefd. Veel paarden vinden het heerlijk om eraan te knabbelen.
Ik gebruik wilg regelmatig als:
- aanvulling op ruwvoer
- bezigheid tegen verveling
- natuurlijke verrijking in de paddock
Zo boots je meer het natuurlijke foerageergedrag na.
Zelf wilgen stekken en planten (stappenplan)
Het mooie? Wilg stekken is echt kinderlijk eenvoudig.
Stap 1 - De stek nemen van de wilg
Stek in de winter, tijdens een vorstvrije periode. Het liefst vóór eind maart.
Zaag een rechte, dikke teen van 1–2 jaar oud af. Dikkere tenen groeien sneller uit tot stevige bomen. Zorg dat de teen minimaal 2 meter lang is.
Extra tip: heb je de tenen bij iemand anders gehaald en kan je niet gelijk planten? Zet ze dan in een emmer water. Na een tijdje gaan ze worteltjes schieten, behandel deze voorzichtig tijdens het planten.
Stap 2 - Voorbereiden van de stek
Verwijder alle zijtakken zodat je een rechte stok overhoudt.
Sommigen schaven bast weg of zagen de onderkant schuin af. Dat kan, maar ik doe dit zelf nooit, en mijn stekken slaan prima aan.
Stap 3 - Grond voorbereiden
Kies een zonnige plek (halfschaduw kan ook, maar groeit trager).
Maak met een grondboor een gat van minimaal 50 cm diep. Bewaar de grond die vrijkomt, die heb je nodig voor het planten.

Stap 4 - Planten van je wilgenstek
Zet de teen recht in het gat, vul aan met grond en druk stevig aan.
Ik zaag hem daarna terug tot schouderhoogte. Dat snoeit later makkelijker. Dit terugsnoeien kan je ook na 2 jaar doen. Door het terugsnoeien en regelmatig snoeien creëer je de karakteristieke 'knot'. Je kan hem ook gewoon laten uitgroeien tot 'gewone' boom.
Stap 5 - Onderhoud
De eerste periode hebben jonge wilgen extra hulp nodig.
Geef tijdens droge periodes, zeker op zandgrond, regelmatig water. Zo kan de stek goed aanslaan. Zorg dat zeker de eerste 2 jaar de paarden nog niet bij de stek kunnen. Daarna mogen ze er wel iets van knabbelen maar ik zou er altijd een stroomdraadje omheen houden.
Na het tweede jaar kun je beginnen met snoeien en oogsten.
Klassiek worden knotwilgen om de twee jaar geknot.
Maar… ik noem ze niet voor niets mijn lievelingsonkruid 😉.
Je kunt ze ook prima jaarlijks snoeien als je meer takken wilt oogsten. Ze groeien toch razendsnel weer terug.
Heeft wilg medicinale eigenschappen voor paarden?
Wilgenbast bevat salicine. Dit wordt in het lichaam omgezet in salicylzuur, een stof die verwant is aan aspirine en betrokken is bij pijn- en ontstekingsprocessen.
Bij mensen laten studies een milde vermindering van gewrichtspijn zien. Voor paarden is er nog weinig direct onderzoek. Daarom zie ik het vooral als milde, natuurlijke ondersteuning, niet als vervanging van pijnstilling.
Zelf droog ik wat wilgenbast en bewaar dit in de zadelkamer voor noodgevallen in de winter.
Maar bij duidelijke pijn of koorts? Dan raadpleeg ik altijd de dierenarts.
Meer leren over ruwvoer voeren aan je paard?
Je paard gezond voeren zonder dat hij te dik wordt, maar óók zonder lange eetpauzes of risico op maagproblemen, kan best een puzzel zijn.
Wil je hier meer houvast bij?
In ons gratis e-book deel ik vijf praktische tips om de juiste hoeveelheid ruwvoer voor jouw paard te bepalen.
👉 Je vindt het e-book hier.